بگیر دست فتادگان را به حکم وجدان تو مهربان
یکسال دیگر هم گذشت.۳۶۵ روز پر از شادیها و غمها.سرشار از محبتها
و رنجشها.لبریز از صداقتها و خیانتها.۳۶۵ روز گذشت سالی پر از بدست اوردنهاو
از دست دادنها.سالی پر از کارهای نیک و بد.سالی پر از وعده های
دروغین و عهدهای وفا نشده .
سالی گذشت.۳۶۵ روز.۱۲ ماه و۴ فصل.و ما را در استانه پرسشهایی
از خود قرار داد.چگونه طی کردیم این روزها را و این فصلها را ؟
چه برای خود به جا گذاشتیم ؟و چرا از دست دادیم ؟
هر چه بود گذشت با تمام تلخیها و شیرینیهایش.
فرصت اندکی مانده تا برای خود و دیگران این روزهای اخر را شیرین کنیم.
قهرها و کینه ها را کنار بگذاریم .دوستیها را عمیق تر کنیم .
دلهایمان را لبریز از عشق و دوست داشتن نماییم.
دست به دست هم دهیم تا در پایان این سال دلهایی را شاد کنیم.
لبی را به خنده بگشاییم و دستانی را به مهر بفشاریم.
نگذاریم دستهای به دعا بسته شده این کودک تا ابد بسته بماند.

مهربانان
اینک که در تهیه و تدارک استقبال از سال نو هستیم فراموش نکنیم که
کودکانی هستند که چشم به دستهای پر مهر شما دوخته اند.

و کودکانی هستند که برای بدست اوردن سلامتی دوباره
نیازمند یاری سبز شما هستند.

و کودکانی که برای داشتن پدر و مادری مهربان و کانون گرم
خانواده روزها را پشت شیشه پرورشگاهها به شب میرسانند.

تو ای هموطن تو ای ایرانی دستهایی که برای یاری به سوی
شما دراز شده اند را به گرمی بفشار و بگذار در استانه سال
نو شاهد لبخندی بر لبان این کودکان باشیم.


سالی که گذشت شاهد حوادث ناگواری بودیم.در این حوادث کودکانی
بودند که پدر و مادر خود را از دست دادند و والدینی که فرزندان
دلبندشان را به دست خاک سپردند.همه به نوعی میدانیم
که اینگونه امدن و رفتنها همیشه غمی پنهان در دل و جان
نزدیکترین افراد خانواده قرار میدهد.

بیایید اگر در اطرافمان کسانی هستند که این غم
در وجودشان لانه کرده ودر این روزها که غم نبودن عزیزانشان
بیشتر بر دلشان سنگینی میکند و بیشتر نیاز به دلجویی
دارند را بیابیم و سری به انها برنیم و دقایقی هرچند کوتاه
انها را از اندوه عظیم درونشان جدا کنیم.

و فراموش نکنیم پدر و مادرانی را که همیشه یارو یاور و همراه ما
بودند ولی اکنون که بیشتر از هرزمانی به فرزندانشان احتیاج
دارند در خانه های سالمندان و یا حتی در خانه های خودشان
تنها رها شده اند منتظر و چشم به راه ما هستند.سعی کنیم
بیشتر از این منتظرشان نگذاریم و هرچه زودتر به دیدارشان
برویم و خانه دلشان را لبریز از شادی کنیم.

و به خاطر بیاوریم کسانی را که رفتند و جز خاطراتشان چیزی
باقی نیست هنوز هم منتظر هستند تا یادی از انها بکنیم
و دعایی نثار روحشان.
من اگر برخیرم
تو اگر برخیزی
همه بر میخیزند

از طریق لینک های زیر می توانید از نحوه
کمک به هموطنان عزیز اگاه شوید.
گروه امداد و نجات موج پیش رو
انجمن حمایت از حقوق کودکان
محک
ایران اهـــــدا
بنیـــــاد کودک
کمیته حمایت از کودکان خیابانی ایران - سوئد




شاد باشید و شادی را به دیگران هدیه دهید.
خـــــــــدانگهـــــــــدارتـــــون
شیـــوا
برگرفته از وبلاگ من به هر حال که باشم به تو می اندیشم!
نوشته شده توسط شیوا در و ساعت