mashgheshgh.blogfa.com طبيعت حقيقي يک قلب تنها زماني مشخص مي شود که به چيزي در ظاهر بدون جذابيت پاسخ بدهد. روز ها و پیام هـــا   ***   آرشیو آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 لینک دوستان   سرخوشــان عشق عشق دریــا ترانه عشق گلایه های من در تنهایی تنها تر از سکوت غربت انتظار تنهاي آرام اشک ستاره کاوان مهاباد رویای زیبا جادوي سكوت پاییز غم نفرين غروب سوخته دل سرگردان سوگل آبجي و بعد فرو می افتم در مسیر یک چشمه باز هم دست هايم به يادت شعر گفت چشم انتظار نگاهت خواهم ماند اشک مهتاب از هياهو گذشته ام.. غربت غروب پائیز عشق من به مرا درياب پرچين راز پادشاه فصل ها پاييز عشق و مبارزه بي كلام سپهر و ياسي عشق كسري پیش از همه تاریکی هق هق بارون داش آنـــــکو ویرانــــگر پدر خــوانده ساقـــــی عشق اخرین حرف مابود سر زمین ملیــــــــــنا سکوت سرد علی دایی لوگوی دوستان آمار وبلاگ آمار بازديدکنندگان : کاربران آنلاين : لینک باکس زندگــــــی ادمـــا...!   آدما ميگن... آدما مي خندن.... ، شادي مي کنن حرف مي زنن ، گريه مي کنن . رشد مي کنن ، درس مي خونن ... عاقل مي شن.. بزرگ ميشن... عاشق ميشن...غصه مي خورن... شادي مي کنن ... بعد همه چي يادشون مي ره ! يه دفه همه چيزو فراموش مي کنن... يادشون مي ره يه وقتي کوچيک بودن... يه وقتي مي خنديدن .... يه زماني گريه مي کردن... روزگاري کودکي بودن ، که حتي به جاي حرف زدن دست و پا تکون مي دادن... يادشون مي ره يه وقتي خدا داشتن... يه خدايي که هر چي دلشون مي خواست و نمي خواست بهشون مي داد بعد بهشون پيغام مي داد ... : اينا که چيزي نيست.. اگه برام بندگي کنيد ، بازم ميدم.اگه نکنيد هم بازم ميدم !! آدما يادشون رفت که خدايي داشتن... آدما عاشق مي شن.ولي يادشون مي ره عاشقي چي بود کي بود ، کجا بود... يادشون مي ره عاشقي رسم و رسوم داره... اصلا چرا عاشق شدن.. يادشون مي ره يه روزي... وقتي تو آينه نگاه مي کردن جز يه سياهي که لبخند ميزد و سعي بر اين داشت که سياهي خودشو پشت آرايش بپوشونه... چيزي نمي ديدن. يادشون مي ره وقتي گريه مي کردن ، مي گفتن خدام... وقتي مي خنديدن مي گفتن : خودم ... بي خيال... آدما همه چي يادشون مي ره يادشون مي ره يه زماني کوچولو بودن... بچه بودن ... روزگاري داشتن... يادشون مي ره اون ترانه هارو... ترانه هاي کودکي رو... ، ترانه هاي عاشقي رو... يادشون مي ره وقتي که بهم نگاه مي کردن چه جوري مي خنديدن... حالا بايد بشينن ، بخندن که چي؟؟؟ من بزرگم ..! ، من دارم.... از همه چي من بهترينشو دارم... عقل دارم .. ديگه بچه نيستم .... من آبرو دارم... من عاشقم .... آخه عاشقه چي؟؟؟ ها؟ عاشق يه مشت مرغ و خروس ... عاشق رنگ و دل و قلوه....؟؟؟ بايد بشينن بگن من ضعيفم..!! من پوچم.... عاشقي مو فروختم به اين عشق پوچ. به اين عشق رنگارنگ که هر روز عاشق يه چيزي مي شن... تو قلبشون 100 تا قلب ديگه جا مي گيره... آخه مگه يه آدم چقدر قلبش جا داره !!! کاش مي شد آدما همه چي يادشون بمونه... ولي حيف که يه روز ... يه روز خيلي نزديک ولي براي ما شايد دور... نمي دونم... يه روزي... همه چيزو مجبورن يادشون بيارن... حتي اون چيزايي که خودشون از ياد بردن و هيچ وقت نمي خوان يادشون بيارن... اون روز همه چي ظاهر ميشه... عاشقي ها... خيانت ها... دروغ هـا.... و بي مهري ها...      خیلی دلم گرفته حس خوبی ندارم.  ولی میدونم که اینم میگذره... !   ایشالله همیشه دلاتون شادو بهاری باشه   خدانگهدارتون   شیوا          نوشته شده توسط شیوا در و ساعت لينک ثابت ||   مشق عشق   وبلاگ من ايميل من این سایت را خانه خود کنید اضافه به علاقه مندی ها مطالب گذشته جستجو برای تــــو   شبي از پشت يک تنهايي نمناک و باراني تو را با لهجه گلهاي نيلوفر صدا کردم تمام شب براي باطراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا کردم پس از يک جستجوي نقره اي در کوچه هاي آبي احساس تو را از بين گل هايي که در تنهايي ام روييد با حسرت جدا کردم و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي: دلم حيران و سرگردان چشماني ست رويايي و من تنها براي ديدن زيبايي آن چشم تو را در دشتي از تنهايي و حسرت رها کردم همين بود آخرين حرفت و من بعد از عبور تلخ و غمگينت حريم چشمهايم را به روي اشکي از جنس غروب ساکت و نارنجي خورشيد وا کردم نميدانم چرا رفتي؟ نميدانم چرا؟ شايد خطا کردم و تو بي آنکه فکر غربت چشمان من باشي نميدانم کجا؟ تا کي؟ براي چه؟ ولي رفتي و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد و بعد از رفتنت يک قلب دريايي ترک برداشت و بعد از رفتنت دريا چه بغضي کرد و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاکستري گم شد و گنجشکي که هر روز از کنار پنجره با مهرباني دانه بر ميداشت تمام بال هايش غرق در اندوه و غربت شد و بعد از رفتن تو، آسمان چشم هايم خيس باران بود و بعد از رفتنت انگار کسي حس کرد من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت کسي حس کرد من بي تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد کسي فهميد تو مرا از ياد خواهي برد و من با آنکه ميدانم تو هرگز ياد من را با عبور خود نخواهي برد هنوز آشفته چشمان زيباي توام, برگرد ببين که سرنوشت انتظار من ، چه خواهد شد و بعد از اين همه طوفان و وهم پرسش و ترديد، کسي از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو در اين راه و انتخاب آن ، خطا کردم و من در حالتي مابين اشک و حسرت و ترديد کنار انتظاري که بدون پاسخ و سرد است و من در اوج پاييزي ترين ويراني يک قلب ميان غصه اي از جنس بغض کوچک يک ابر نمي دانم چرا؟ شايد به رسم عادت پروانگي مان باز براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا کردم. دعا كردم......... لوگوی وبلاگ تلوزیون ایــــــــران روز مره موسیقــــــی طراح قالب طراح قالب: امین ویرایش قالب : شیـــوا

http://mashgheshgh.blogfa.com

	تبليغات	X